Сэтгүүлч Н.Өнөрцэцэг: “Уртаашаа гурав алхах, өргөөшөө 2 алхах, ер нь ариун цэврийн өрөөнөөс жаахан талбайд 4,5 уулаа хоригддог. Агаар гэж байхгүй. Долоо хоногийн 3 хоногт нь өглөө 10,20 минут салхилна. Үүнийгээ нарлагаа гэнэ. Өөр ямар ч нөхцөлд агаарлах боломжгүй. Ялгадсынхаа үнэрээр амьсгалаад л байж байдаг л даа, тэр газар. Борооны дараах чийг шиг тийм мэдрэмж үүрдийнх. Хувцас байнга тийм хүйтэн, чийгтэй.
Энэ орчинд биеэ л муутгахгүй байх нь миний эхний бөгөөд эцсийн зорилго байлаа. Бөөр байхгүй болдог юм байна. Алдаж эндэж зовж шаналж яваа аавын охин, ээжийн хөвгүүдийн эрүүл мэндэд анхаараасай л гэж бодох юм даа. Бөөрний дараа нь шүд. Шүдээ янзлуулж чадахгүй л яваад байсан. Цоороод, эмтрээд удсан учир сувгийн эмчилгээ гэдэгт ороод явж байна.
Ер нь сатаарах гээд ч чадахгүй тэр газрын тухай бодол толгойноос гарахгүй, айдас үргэлжлээд л байдаг юм байна. За айхтар хүнд сэтгэгдэл бичлээ.” гэжээ.
